Bu gün günlerden pazartesi dünkü sessizlik bu günün habercisi önce hafif bir rüzgar ardindan firtina böyle basladi bu ayrilik hikayesi…
döneceksen defalarca,aynı şey aynı yer olamaz bu,bitsin artık bi yerde durmalı değermisin üzülmeye aklım hiç almadı kabul demek zorundayım sanşımız…
Ici bos tadi yok biranda bile sen ve ben mutluyduk rüyada gibiydik bu ne hos ne güzel ne umut dolu…
yani sen şimdi gitsen ne olur benim için fark eden bir şey mi olur eskiden herkes bundan emindi terk edip…
başkalarının üzüntüleriyle sevinip övünenler aslında insanlığını kaybedip gizlice dövünenler dostunun aşkının her hücresini tek tek sömürenler kötü kalpli plancı sevgi…
Yanıyor içim dışım bir garip halde Ne sözüm geçer ne gücüm yeter bu kalbe Yolunu çizdi çoktan düşünmeden sonunu Bilmiyor…
içimde hiç art niyet yok, ben böyleyim günah çıkarmak amacım, değil söyleyim(x2) ben ne mi yaptım Allah'ım? aşkın içine düştüm…
kıymete binmek ne hoş ayrıldıktan sonra varmı önemi devir tersine döndü e bende az ölüp bitmedim mi? şimdi gelde gör…
Gözlerinin siyahında Tutuştu aşk ateşim Seni benden kıskandılar Bilmezler aşk benim işim Gözümü kırpmam zehir olsan Yudum yudum içerim Hiç…
O aşk denen zehiri... Önce sen iç sonra ben! Ayrılığı kederi... Önce sen sil sonra ben! Acılarla bir yaşım Yalnızlar…