Yaşayamadık ki senle aşkı Yanmadık ki ateşlerde El sözüne inandık kandık Nefes olduk her tende Beni kandırdın senelerce Aşkı öldürdün…
Korkmadım sevgilim seni kendimden çok severken Kızmadım sevgilim beni son bir kez diye öperken Yüreğim bir kuş gibidir uçuşur dudağın…
Günlerce aç susuz yaşanır mı sence böyle İnsan bir cümlede anlatır mı aşkı söyle Boş sözler söylerip aşığım der sonra…
Güneş beni artık hiç ısıtmıyor Üşütmüyor kışlar beni eskisi gibi Bende öldüm senle sadece kalbim çarpıyor Şarkılarım sensiz kalmış söylenmiyor…
Uyumak bana zor geliyor yanımda yokken Yastığım kokunu arıyor ama yok sen onla yatarken Aylarca yıllarca sürdü bu alıştım ölmeye…
Ateşli bakışların karanlıkta parladı Kırmızı dudakların tenimde dolaşmalı Üstündeki elbise zihnimde şeffaflaştı Yüreğim telaşlandı Karşı koymak imkansız,arzular bni sardı iİiİisSstTtTeEeErRrRrsSsSeEeEenNnNn…
Turuncu aşklar saklanmış mavi göklere Sahte bir meltem bürünmüş puslu gözlere Tenim müptela olmuş şehvetli sözlere Kalbim kullanılmış atılmış paslı…
Görecek ne günler vardı,yaşanmadan bitti Beni yalnız koydu zalim,sabırsızca pes etti Nasıl oldu bu adalet,sevenler hüküm giydi Beni vurdu tam…
Gözlerim bak kör oldu Görmüyorum artık ne seni ne sevgini Sadece yıkıldım kaldım olsun allahın bir emri Yapacak bir şey…
Duvarlar arkasında,yüklü bir sevdanın izlerini taşıdım O hep doğan güneş şimdi söndü O hep açan çiçek öldü Toprağına döndü… İnandığım…