Çok eskiden inanırdım ben aşka, Çarpardı sanki kalbim bir başka. Kırıldı kalbim sayamadım kaç parça, Anca geldi aklım başıma bu…
Çıktın karşıma yıktın düzenimi, Dalgalarına kırdın dümenimi, Bir zehir gibi sardın bedenimi, Şimdi, ne olur gitme Söyle bana büyü müsün,…
Birisi daha geçiyor hepsi aynı günlerden İşten eve dönerken huzurluyum nedense Otobuste karşılaştığım yüzler, duyduğum sesler, simitçinin Gözleri de eklenince…
Yıllar geçti aradan, unuttum aşkını Sabahlardan bir sabah, çalarsan kapımı Sorarım... neden olmasın, neden olmasın neden olmasın, neden olmasın. Umutsuz…
Neden dedim kendime kızıp durursun kendine, herkesin hesabı tam seninkisi şaşmış gibi. Neden dedim kendime, yakıp durursun kendini, kalbinde gün…
Çok değil yakınlarda, uzak değil buralarda Kaybettim seni, yazık, boşuna Aklın oyunlarına, gereksiz gururlara Yenik düştük, değer miydi oysa Herşey…
Bugün de yine arayip tarayip iyice, Güzel bir neden bulmam lazim, Yataktan kalkip da hayata karisayim diye, Kendimi kand1racak salam…
İçimden mayıs sıkıntılarını attım, hazırlıklar hazirana… Bilseydim neşeli bir türkü yakardım, müthiş huzur verir bana… Hep doğru bildiğim şeyleri düşündüm;…
Bu kaçıncı bilmiyorum, ama artık yoruldun biliyorum Ben nasıl böyle olduğumu, ne zaman nefretle dolduğumu Anlamıyorum halimden, nasıl da mutlu…
Benim acelem yok, zamanla yarışmıyorum Yaşam hep şaşırtıyor yine de barışmıyorum Boşver, sorma Nasıl neden; Aşkın da kaynağıdır gizem Herşeyi…