Bölüm 1 (Harun Adil):
Uyandım
Günaydın
Söylenecek cümleler gördüm
Anlatmam lazım sana,
Uyan artık
Halk bir çocukmuş meğer
Dayak yediğine hem baba, hem devlet dermiş
Onlara birkaç arsa, arpa, buğday,
Verimsiz toprak vermiş
İşlemiş insan, kazanmamış insaf
Altmış yılını heba etmiş taşrada
Ölüp gitmiş oysa
İsmi dahi hiç bilinmemiş
Birkaç kazma, birkaç kürek
Birkaç da omuz bu son dansa istemeden eşlik etmiş.
Hangi dağın türküsü bu?
Sorma bana; ben bilemem zaten
‘Kendi var olmadı kader;
Benim de payım var”
Nolur affet
Methetmem yaşadığım şehri asla bundan sonra
Burada insanlar soğuk;
Sevmeyi dahi beceremezler
Öyle bakma
Haklıyım bu konuda; bazı bazı yanılsam da
Burada ne gönül ne aşk var
Ve paran varsa adamsın da
‘Burada koltuk sevdasıdır tek bilinen sevda”
Sen bana bakma…

Nakarat:
Dayan!
Dünyalar devrilir
Gökkube aşinadır buna, döndükçe evrilir
Kalem
Kağıt
Umut
Barış
Huzur
Kaybeder rengini
Bir dünya düşün bir o kadar karanlık ve sevgisiz
Dayan!
Dünyalar devrilir
Gökkube aşinadır buna, döndükçe evrilir
Para
Savaş
Haset
Zaman
Yanar
Kaybeder rengini;
Bir dünya düşün tüm kalpleri karanlık ve sevgisiz

Bölüm 2 (Şanışer):
Yazdı şanın paçavralarına kanlı kalem;
Can yitik
Tıkandı kalem
Yalanla yıkandı kalem
Susup yalana kandık aney
Yüzleri kavruk aney
Bilmiyor sendike ne
Sormuyor sendika ne
Titriyor cümrü soğuk dağda kışın kar basıyor
Bilir gayrı kavgası yok
Ve sırtında parkası yok
Bir yüzü var, arkası yok
İçinde yar yazıyor
‘Şehirden mektup var can; okuma yazması yok”
Eli hep nasır
Beli hep bükük
Yar, ağzında tütün
Bura o yeşil vurmuş bütün
Orası uzak ve harp orası
Kerpiçten odası
Yanmıyor sobası
Devletin gelmiyor sorası
Maraz var mı evde?
Karar mı çehre?
Ben beş beğenmezken
Ömür geçirip mutlu oluyor tekle
‘Can pahası ekiyor;
Sonra yok fiyata satıyor
Hem de;
Hiç gitmediği bir şehre”

Nakarat:
Dayan!
Dünyalar devrilir
Gökkube aşinadır buna, döndükçe evrilir
Kalem
Kağıt
Umut
Barış
Huzur
Kaybeder rengini
Bir dünya düşün bir o kadar karanlık ve sevgisiz
Dayan!
Dünyalar devrilir
Gökkube aşinadır buna, döndükçe evrilir
Para
Savaş
Haset
Zaman
Yanar
Kaybeder rengini;
Bir dünya düşün tüm kalpleri karanlık ve sevgisiz