Japonya’da ilköğretim, ortaokul eğitimi hakkında data arayanlar için; sistemin yapısını, müfredatı, ders saatlerini, değerlendirmeyi, okul yaşamını içeren kapsamlı bir rehber.
Japonya’daki eğitim sistemi, disiplin, toplumsal mesuliyet ve bilimsel niteliği olan sağlamlık dengesini kurmasıyla sıkça örnek gösterilir. Bu yazıda, Japonya’da ilköğretim, ortaokul eğitimi hakkında data arayanlar için güncel, ergonomik ve anlaşılır bir çerçeve sunuyoruz. Mecburi eğitim 9 yıl sürer; ilk 6 yıl ilköğretim (shōgakkō), sonraki 3 yıl ortaokul (chūgakkō) zamanıdır. Okul yılı çoğu zaman Nisan’da adım atar ve Mart’ta biter; üç dönemli yapı yaygındır. Aşağıda, müfredattan değerlendirmeye, okul yaşamından velilere ipuçlarına kadar merak ettiğiniz tüm başlıkları bulacaksınız.
Mecburi Eğitim ve Sistem Özeti
(6-3 modeli, yaş aralıkları, okul yılı)
Japon eğitim sistemi, “6-3-3-4” olarak özetlenir: 6 yıl ilköğretim, 3 yıl ortaokul, 3 yıl lise ve 4 yıl üniversite. Bu yazı mecburi eğitimin çekirdeği olan 6+3 kısmına odaklanır. Öğrenciler çoğu zaman 6 yaşlarında ilkokula adım atar ve 12 yaşlarında ortaokula geçer. 15 yaşlarında ise lise girişine hazırlanırlar. Mecburi eğitim parasızdır; devlet okullarında harç alınmaz, sadece yiyecek, üniforma, materyal ve bazı etkinlik kalemleri için düşük tutarlı katkı payları olabilir. Hususi okullar da mevcuttur; ücretleri daha yüksektir ve giriş süreçleri farklılaşır.
Sistemin iki temel hedefi vardır:
“Bütüncül eğitim” yaklaşımı; bilimsel niteliği olan data (gakuryoku), etik gelişim (dōtoku) ve fiziksel-kültürel gelişimi (taiiku ve sanatlar) beraber ele alır. Bu yüzden ders dışı uygulamalar – okulun öğrencilerce temizlenmesi (sōji), ortak öğle yemeği (kyūshoku), derslik komiteleri ve kulüpler (bukatsu) – sistemin ayrılmaz parçalarıdır.
Okul yılı Nisan’da açılış törenleriyle adım atar. Birinci dönem genel anlamda Temmuz’a kadar sürer. Yaz tatilinin arkasından ikinci dönem Eylül’de adım atar ve Aralık sonuna dek uzanır. Üçüncü dönem ise Ocak-Mart arasıdır. Sınıflar “kumi” adında olan durağan(durgun) gruplara ayrılır; ilkokulda çoğunlukla tek derslik öğretmeni haftanın büyük bölümünü yürütürken, ortaokulda branş öğretmenliği sistemi öne çıkar. Sabah yoklamasıyla süregelen gün, ders blokları, öğle yemeği ve temizlik zamanlarıyla planlanır; gün sonu kısa toplantılar ve kulüp faaliyetleriyle kapanır.
Müfredat merkezi çerçeveye dayanır fakat mahalli yönetimler ve okullar, gereksinimlerine gore esneklik kullanabilir. İlkokulda Japonca (kokugo), matematik, yaşam bilgisi, fen, toplumsal bilgiler, müzik, görsel sanatlar, gövde eğitimi ve terbiye eğitimi yer alır. Ortaokulda içerik derinleşir; fen ve toplumsal bilgiler ayrıntılanır, İngilizce mecburi hale gelir ve teknoloji/ev ekonomisi şeklinde uygulamalı alanlar güçlenir. Değerlendirme, dönem içi performans görevleri, kısa sınavlar, proje ve gözlemlere dayanır; ortaokulun son senesinde lise girişini etkileyen okul içi notlar (ve bazı eyaletlerde ortak sınavlar) daha görünür olur.
Okul iklimi, ilişki ve sorumluluğu merkeze alır. Öğrenciler öğle yemeğini sırayla dağıtır, sınıflarını temizler, kulüp ve komitelerde vazife alır. Bu uygulamalar, “okul bir topluluktur” anlayışını sağlamlaştırır. Disiplin, kuralların içselleştirilmesi ve akran desteğiyle sürdürülür; zorbalıkla mücadelede rehberlik birimleri ve velilerle yakın ortaklık önemlidir. Hususi gereksinimli öğrenciler için kaynak odaları, destek öğretmenleri ve lüzumlu durumlarda hususi okullar bulunur; amaç mümkün olduğunda kapsayıcı eğitimdir.
Veliler açısından sistem, tertipli yazışma defterleri, derslik bültenleri ve açık ders günleriyle şeffaftır. Ailelerin ödev ve okuma alışkanlıklarını desteklemesi beklenir. Eğitim kültürü, emek harcama disiplini ve istikrarlı rutinleri öne çıkarır; “azca fakat sık” tekrarlarla temel beceriler pekiştirilir. Tüm bu yapı, Japonya’yı internasyonal karşılaştırmalarda istikrarlı bir performans çizgisine yerleştirir; sadece rekabet ve juku (etüt merkezleri) baskısı şeklinde tartışmalar da sürer.
Son olarak, Japonya’da ilköğretim, ortaokul eğitimi hakkında data ararken bölgesel farklılıklar, okulun mahalli politikaları ve pandemiden sonrasında hızlanan dijitalleşme (ör. tablet dağıtımları) şeklinde değişkenleri de hesaba katmak gerekir. Bu rehber, genel fotoğrafı ayrıntılandırırken veli ve öğrenciler için somut tavsiyeler sunmayı hedefler.
Eğitim Felsefesi:
“Bilimsel niteliği olan, Etik, Bedenî” Denge (gakuryoku–dōtoku–taiiku)
Japon okullarında bilimsel niteliği olan başarı tek başına amaç değildir. Öğrencilerin karakter gelişimi ve toplumsal sorumluluğu da minimum ders notları kadar kıymetlidir. Terbiye dersleri (dōtoku) ufak sınıflarda hikâyeler, canlandırmalar ve derslik tartışmalarıyla yürütülür; empati, dürüstlük, sabır ve ortaklık şeklinde değerler işlenir. Gövde eğitimi ile sıhhat kültürü iç içedir; tertipli spor etkinlikleri, okul spor günü (undōkai) ve günlük hareketlilik teşvik edilir. Bu üçlü denge, öğrencilerin “çalışkan, saygılı ve dayanıklı” bireyler olarak yetişmesini hedefler.
Okul Yılı, Dönemler ve Günlük Süre Çizelgesi
Japonya’da tipik bir okul günü sabah 8:20–8:30 civarında adım atar, öğleden sonrasında 15:00–16:00 aralığında biter. İlkokulda günde 4–6, ortaokulda 5–6 ders bloğu yaygındır. Öğle yemeği (kyūshoku) derslerden ayrı planlanır; arkasından temizlik (sōji) ve gün sonu toplantısı yapılır. Haftada bigün kulüp faaliyetleri daha yoğun olabilir. Dönemler içinde ödevli tatiller ve okul etkinlikleri (kültür festivali, spor günü) programa ritim katar.
Ders Saati Yapısı ve Haftalık Program Örneği
Ders blokları genel anlamda 45–50 dakikadır. İlkokulun alt sınıflarında dikkat süresi gözetilerek etkinlikler sık değişmiş olur: kısa ifade, eşli emek harcama, oyunlaştırılmış etkinlikler ve derslik tartışmaları. Ortaokulda süre 50 dakika civarında sabitlenir; laboratuvar emekleri ve proje sunumları eklenmiş olur.
Okullar, haftalık dağılımı mahalli ihtiyaçlara gore ayarlar; mesela kırsal bölgelerde kulüp saatleri ve temizlik süresi farklılaşabilir. Tatiller öncesi “ödev paketleri” ve okuma listeleri verilir; tertipli tekrarın alışkanlık edilmesi beklenir.
Örnek Haftalık Program (İlkokul – 3. Derslik):
| Gün | 1. Blok | 2. Blok | 3. Blok | 4. Blok | 5. Blok |
| Pazartesi | Japonca | Matematik | Yaşam Bilgisi | Müzik | Sōji/Kulüp |
| Salı | Matematik | Japonca | Gövde Eğitimi | Görsel Sanatlar | Sōji |
| Çarşamba | Japonca | Toplumsal Bilgiler | Fen | Terbiye | Sōji |
| Perşembe | Matematik | Japonca | Fen | Gövde Eğitimi | Sōji |
| Cuma | Japonca | Toplumsal Bilgiler | Data-Teknoloji | Özgür Okuma | Sōji |
Günlük Akış Örneği (Japon İlkokulu)
| Saat | Etkinlik / Ders | Izahat |
| 08:15 – 08:30 | Sabah Yoklama & Hazırlık (chōrei) | Öğretmenle günün planı, kısa konuşma, yoklama. |
| 08:30 – 09:15 | 1. Ders | Japonca, matematik yada temel derslerden biri. |
| 09:25 – 10:10 | 2. Ders | Fen, toplumsal bilgiler yada sanat/müzik. |
| 10:10 – 10:30 | Sabah Teneffüsü (20 dak.) | Özgür oyun yada bahçede etkinlik. |
| 10:30 – 11:15 | 3. Ders | Gövde eğitimi, müzik, sanat vb. |
| 11:25 – 12:10 | 4. Ders | Temel bilimsel niteliği olan derslerden biri. |
| 12:10 – 12:50 | Öğle Yemeği (kyūshoku) | Yemeği öğrenciler sırayla dağıtır, öğretmenle beraber bölgeler. |
| 12:50 – 13:10 | Temizlik Zamanı (sōji) | Öğrenciler sınıfı, koridoru, bahçeyi temizler. |
| 13:15 – 14:00 | 5. Ders (üst sınıflar) | 1–2. sınıflar bu dersten sonrasında çıkabilir. |
| 14:10 – 14:55 | 6. Ders (bir tek 5–6. sınıflar) | Ek ders yada etkinlik dersi. |
| 15:00 – 15:20 | Kapanış Toplantısı (shūrei) | Gün değerlendirmesi, ödevler, duyurular. |
| 15:20 sonrası | Kulüp yada Özgür Süre (üst sınıflar) | Spor, sanat, müzik kulüpleri vb. |
Örnek “Ortaokul” Haftalık Ders Programı
| Gün / Saat | 1. Saat (08:30) | 2. Saat | 3. Saat | 4. Saat | 5. Saat | 6. Saat | Notlar |
| Pazartesi | Japonca | Matematik | Fen | Toplumsal Bilgiler | İngilizce | Gövde Eğitimi | Okul sonrası kulüp |
| Salı | İngilizce | Matematik | Japonca | Müzik | Fen | Terbiye (dōtoku) | Kulüp / ödev saati |
| Çarşamba | Toplumsal Bilgiler | Fen | Matematik | Teknoloji & Ev Ekonomisi | Japonca | Gövde Eğitimi | Spor kulübü yoğun |
| Perşembe | İngilizce | Japonca | Fen | Sanat | Toplumsal Bilgiler | Matematik | Kulüp |
| Cuma | Matematik | İngilizce | Japonca | Fen | Derslik saati (hr – homeroom) | Gövde Eğitimi | Haftalık değerlendirme |
| Cumartesi (opsiyonel, mecburi değil) | Kısa dersler (2–3 saat) | Kulüp Etkinlikleri | Birçok okulda dinlence |
Günlük Akış:
Resmî Tatiller, Kulüpler ve Yaz Ödevleri
Okul takvimi ulusal tatillerle uyumludur (Altın Hafta, Yeni Yıl vb.). Kulüpler (bukatsu) okul kültürünün bel kemiğidir: Spor kulüpleri (basketbol, atletizm, judo), kültürel kulüpler (müzik, sanat, çay seremonisi) öğrencilerin ilgi alanlarını keşfetmesine yardım eder.
Yaz tatilinde ortaokul öğrencileri için okuma raporları, araştırma projeleri ve günlük tutma (nichiyōshi) şeklinde ödevler yaygındır. Amaç, öğrenmenin tamamen kesilmemesi ve özdisiplinin sürdürülmesidir.
Dinlence Takvimi
Takvim il/ilçe eğitim kurullarına göre farklılık gösterir fakat bir çok devlet okulunda (ilköğretim–ortaokul–lise) dinlence süreleri birbirine fazlaca yakındır.
Tipik dinlence süreleri (devlet okulları)
| Dönem | Ortalama tarih | Süre (gün) | Not |
| Yaz tatili | 20 Temmuz → 31 Ağustos | ~40–44 gün | Ülke genelinde “ortalama 6 hafta” kabul edilir. Bazı illerde 39–41 gün, bazılarında 44 güne kadar çıkar. |
| Kış tatili | 26 Aralık → 6 Ocak | ~10–14 gün | Yeni yıl periyodu. Süre illere gore 10 ila 14 gün arası değişebilir. |
| Bahar tatili | 25 Mart → 5 Nisan | ~10–12 gün | Eski senenin kapanışı ile yeni senenin açılışı arasındaki kısa ara. |
Lise takvimi de genel anlamda aynı aralıklardadır (yaz: ~6 hafta; kış/bahar: ~1–2 hafta). Japonya Ulusal Gezim Örgütü okul yılı bilgisinde tüm ortaöğretim için bu tatilleri “Temmuz sonu–Ağustos sonu / Aralık sonu–Ocak başı / Mart sonu–Nisan başı” olarak tanımlar.
Bölgesel kural dışı: Hokkaidō
Ek günler (dönem içi)
Özet: Bir çok ilde yaz ~6 hafta (40± birkaç gün), kış ve bahar ise ~1–2 hafta sürer; lise süreleri de büyük seviyede aynıdır.
İlkokul (Shōgakkō): Öğrenme Alanları ve Temel Müfredat
İlkokulun odağı temel okuryazarlık, sayı duyusu ve merakın canlı tutulmasıdır. Japonca (kokugo) derslerinde kanji ve kana yazımı, okuma-anlama ve kompozisyon; matematikte dört işlem, sorun çözme ve modelleme; yaşam bilgisinde toplumsal roller ve güvenlik; fende gözlem ve kolay deneyler; toplumsal bilgilerde mahalli çevre ve tarihsel şuur ele alınır. Müzik, görsel sanatlar ve gövde eğitimi, özgüven ve ifade becerilerini sağlamlaştırır. Terbiye eğitimi ise derslik içi ilişkiler, saygı ve toplumsal kurallara odaklanır.
Terbiye Eğitimi (Dōtoku), Gövde Eğitimi, Sanat ve Müzik
Terbiye eğitimi haftalık planın tertipli parçasıdır. Öğrenciler gerçek yaşam senaryolarını tartışır, çözüm yolları üretir ve derslik sözleşmeleri oluşturur.
Gövde eğitimi dersleri ısınma, temel motor beceriler, ekip oyunları ve spor kültürünü kapsar.
Müzik ve sanat dersleri; şarkı söyleme, ritim emekleri, resim-heykel uygulamalarıyla güzel duyu zevki besler.
Bu alanların tümü, bilimsel niteliği olan derslere motivasyon ve denge sağlar.
Ortaokul (Chūgakkō): Derinleşen Müfredat ve Branş Öğretmenliği
Ortaokula geçişte dersler branş öğretmenlerince verilir. Fen, fizik-kimya-biyoloji temalarında gözlem yoğunlaşır; toplumsal bilgiler coğrafya, tarih ve vatandaşlık bileşenleriyle ayrıntılanır. İngilizce zorunludur; yazışma temelli etkinlikler, dinleme ve konuşma uygulamaları artar. Teknoloji ve ev ekonomisi dersleri, el becerisi, temel mühendislik mantığı ve yaşam becerileri geliştirir.
Ortaokulun son senesinde lise tercih sürecine yönelik rehberlik oturumları yapılır; okul içi değerlendirmeler, kulüp ve toplumsal katkılar da talebe dosyasına yansıtılır.
Yabancı Dil (İngilizce), Bilim Deneyleri ve Proje Tabanlı Öğrenme
Yabancı dil öğretimi erken sınıflarda “yabancı dile giriş” etkinlikleriyle başlasa da ağırlık ortaokulda belirgindir. Derslerde oyunlaştırma, eşli konuşma ve sunumlar kullanılır. Fen derslerinde güvenlik kuralları titizlikle uygulanır; laboratuvar defterleri tutulur. Proje tabanlı öğrenmede öğrenciler mahalli bir çevre sorununu araştırabilir, veri toplayabilir ve çözümlerini poster yada sunumla paylaşabilir. Bu yaklaşım, bilgiyi hayata bağlama becerisini sağlamlaştırır.
Kariyer Rehberliği ve Lise Geçmesine Hazırlık
Ortaokul 3. sınıfta lise geçişi gündeme gelir. Öğrenciler ilgi ve kabiliyetlerine gore bilimsel niteliği olan, mesleki yada karma programlara yönlendirilir.
Okul rehberliği; tecrübe etme sınavları, okul tanıtımları ve bireysel görüşmelerle destek verir. Kulüp geçmişi, devamsızlık ve disiplin kayıtları da öğrencinin özgeçmiş dosyasına eklenebilir.
Değerlendirme, Sınavlar ve Ölçme Kültürü
Değerlendirme süreci yalnızca kontrol puanlarından ibaret değildir. Öğretmenler, süreç süresince performans görevleri, sunumlar, defter düzeni, derslik iştirakı ve proje ürünlerini dikkate alır. Dönem sonlarında not çizelgeleri velilerle paylaşılır; kuvvetli yönler ve gelişim alanları açıkça belirtilir.
Ortaokulda notların lise geçmiş olmasına tesiri olduğundan tertipli emek harcama ve geribildirim döngüsü önemlidir. Amaç, öğrencinin kendi öğrenmesini sahiplenmesini sağlamaktır.
Not Verme, Performans Görevleri ve Portfolyo
Portfolyo yaklaşımı, belirli dönemlerde öğrencinin en iyi işlerini ve gelişim sürecini görünür kılar. Rubrikler, vazife beklentilerini netleştirir. Performans görevlerinde özgünlük ve kaynak kullanımı (alıntı kuralları) öğretilir; grup çalışmalarında rol dağılımı ve akran değerlendirmesi kullanılır. Bu kültür, ezbere değil anlamaya dayalı öğrenmeyi teşvik eder.
Okul Yaşamı:
Kyūshoku (Okul Yemeği), Temizlik (Sōji), Derslik Kulüpleri:
Kyūshoku, dengeli menüler ve beslenme eğitimiyle öne çıkar; öğrenciler sıra ile dağıtım yapar ve mesuliyet alır.
Sōji saatinde sınıflar, koridorlar ve ortak alanlar öğrencilerce temizlenir; bu uygulama ilinti ve seviye bilinci kazandırır.
Derslik kulüpleri (kütüphane, gösterim, çevre, sıhhat vb.) demokratik iştirakı destek sunar; öğrenciler okulun günlük işleyişine katkı sağlar.
Kulüpler (Bukatsu) ve Toplumsal-Emosyonel Öğrenme
Kulüpler, arkadaşlık, liderlik ve dayanıklılık becerilerini geliştirir. Antrenman ve prova saatleri, vakit yönetimi becerisini pekiştirir. Öğretmen danışmanlar süreci gözetir; kulüp kültürü okula bağlılığı artırır. Toplumsal-emosyonel öğrenme, derslik toplantıları ve rehberlik etkinlikleriyle bütünleşir.
Disiplin, Devamsızlık, Zorbalıkla Savaşım ve Refah Hizmetleri
Okul kuralları açıkça tanımlanır; üniforma, telefon kullanımı ve zamanında gelme şeklinde mevzular netleşmiştir. Rehberlik birimleri, devamsızlığı erken fark edip aileyle ortaklık kurar. Diktatörlük (ijime) ile mücadelede bildirim kanalları, akran arabuluculuğu ve danışman desteği beraber kullanılır. Gerekirse mahalli toplumsal hizmet birimleri devreye girer.
İlkokul ve ortaokullarda “okula telefon getirmek yasaktır.” Lise düzeyinde kurallar birazcık daha esnek olsa da birçok okulda ders saatlerinde telefon kullanımı kesinlikle yasaktır.
Hususi Eğitim, Bütünleştirme ve Destek Mekanizmaları
Hususi gereksinimli öğrenciler için bireyselleştirilmiş eğitim planları hazırlanmış olur. Kaynak odaları, gölge öğretmenler ve uyarlamalarla öğrencinin genel sınıfla mümkün olduğunca beraber eğitim görmesi amaçlanır. Duyusal, bilişsel yada davranışsal destek sunar fazlaca disiplinli bir yaklaşımla planlanır.
Juku (Etüt Merkezleri), Hususi Ders ve Ailelerin Görevi
Juku, bilhassa ortaokulda yaygındır; temel derslerde ek alıştırma, imtihan stratejileri ve tecrübe etme sınavları sunar. Ailelerin juku tercihinde bütçe, çocuğun motivasyonu ve denge mühim unsurlardır. Evde okuma rutini, kısa fakat tertipli emek harcama ve uyku hijyeni başarıyı destek sunar.
Teknoloji ve Dijitalleşme (GIGA School, tabletler)
Son yıllarda tabletler ve dijital içerikler sınıflara girdi. Öğrenciler araştırma, sunum ve alıştırmalarda dijital araçları kullanır. Öğretmenler, ekran süresi ile karşı karşıya etkileşimi dengelemeye itina gösterir. Bilişim güvenliği, telif ve dijital etik mevzuları erken yaşlarda tanıtılır.
Kırsal-Kent Farkları ve Bölgesel Uygulamalar
Büyük şehirlerde okul ve kulüp seçenekleri daha fazladır; kırsalda derslik mevcutları ufak olabilir. Mahalli yönetimler, ulaşım ve okul sonrası programlarda değişik destek sunar sunar. Bölgesel festivaller ve toplumsal etkinlikler, okul-kent işbirliğini sağlamlaştırır.
Internasyonal Karşılaştırmalar ve PISA Perspektifi
Japon öğrenciler internasyonal değerlendirmelerde istikrarlı performans gösterir. Bunun sebebi yalnızca ders yoğunluğu değil; tertipli yeniden, kuvvetli öğretmen eğitimi ve okul kültüründeki mesuliyet paylaşımıdır. Sadece rekabet baskısı ve uzun emek harcama saatleri üstüne de tartışmalar sürer; denge, anahtar sözcüktür.
SSS – Japonya’da İlkokul ve Ortaokul
1) Okul yılı ne vakit adım atar?
Nisan’da adım atar ve Mart’ta biter; üç dönem vardır.
Dönemler:
Japonya’da (ilkokul-ortaokul-lise) okul yılı 3 döneme ayrılır:
2) Mecburi eğitim kaç senedir?
Toplam 9 yıl: 6 yıl ilköğretim, 3 yıl ortaokul.
3) İngilizce ne vakit mecburi olur?
Giriş etkinlikleri ilkokulda başlasa da ağırlık ortaokulda zorunludur.
4) Okulda temizlik niçin öğrencilerce yapılır?
Mesuliyet, ortaklık ve toplumsal aidiyeti güçlendirmek için.
5) Juku koşul mı?
Hayır. Sadece imtihan stratejileri ve yeniden için tercih edilebilir; denge önemlidir.
6) Hususi gereksinimli öğrenciler için destek var mı?
Evet. Kaynak odaları, bireyselleştirilmiş planlar ve bütünleştirici uygulamalar mevcuttur.
7) Veliler okul ile iyi mi yazışma kurar?
Bültenler, yazışma defterleri, açık ders günleri ve veli toplantılarıyla.
8) Okul yiyecekleri ücretli mi?
Genel anlamda düşük bir katkı oranı vardır; menüler dengeli beslenme hedefler.
Netice ve Kaynaklar
Japon eğitim sistemi, bilimsel niteliği olan sağlamlık ile karakter eğitimini beraber ele alır. İlkokulda temel beceriler ve alışkanlıklar, ortaokulda ise derinleşme ve lise geçişi odaklı hazırlık öne çıkar. Japonya’da ilköğretim, ortaokul eğitimi hakkında data arayan veliler ve öğrenciler için anahtar, tertipli rutin, okul-veli ortaklık ve dengeli bir öğrenme yaşamıdır.
Dış Kaynak (External Bağlantı):
Videolar:
Japonya’da Bir İlkokul
Japonya’da Okulda Öğle Yemeği
Çevirmen Âsım Çevirmen Âsım (D: Gaziantep, 1755 – Ö: İstanbul, 1819) Dilci, ozan ve tarihçi.…
Medya, bireylerin gündelik yaşam pratiklerinden siyasal tercihlerine kadar uzanan çeşitli alanları biçimlendirmede tehlikeli sonuç rol…
Şeyh Bedreddin Simavna Kadısı Oğlu Şeyh Bedreddin (D: Simavna, 1359 – Ö: Serez, 1420) Mutasavvıf,…
Şeyh Bedreddin Destanı – Nazım Hikmet Nazım Hikmet’in Şeyh Bedreddin Destanı, yalnızca bir şiir kitabı…
Türk Kültüründe ve Türk Edebiyatında Hızır Hızır Halk inanışında ölümsüz olduğuna, zorda kalanların yardımına yetiştiğine,…
Kötülüğün Sıradanlığı – Hannah Arendt Fenalık bir çok vakit “canavarca” bir şey şeklinde düşünülür: Şiddete…