Meczup Özeti ve Konusu – Kitap Diyarı

Meczup – Halil Cibran

Mevzusu

Toplumun deli söylediği bir anlatıcının bakış açısından insanoğlunun maskelerini, doğrusu kendini korumak ve kabul görmek için taktığı kimlikleri sorgulamasıdır. Kitap, kısa, şiirsel mesellerle ikiyüzlülük, konformizm, kibir ve açgözlülük benzer biçimde hallerin insanı iyi mi daralttığını, maskeler düşince ise yalnızlıkla beraber gelen özgürleşmeyi anlatır.

Meczup Özeti

Meczup, toplumun “düzgüsel” saydığı kalıpların dışına düşmüş bir anlatıcının (meczubun) dilinden kurulmuş, vaka örgüsünden fazlaca kısa meseller ve şiirsel parçalar üstünden ilerleyen bir kitaptır.

Anlatıcı, bigün senelerdir taktığı maskelerin çalınmasıyla, doğrusu kendini saklamış olduğu, topluma uyum sağlamak için kullandığı yüzlerin elinden alınmasıyla çıplak benliğiyle ortada kalır; insanların bakışı, alayı ve korkusu onu deli diye damgalar. Fakat meczup, bu damgayı bir yıkım benzer biçimde değil, bir eşik benzer biçimde yaşar.

Maskesiz kaldıkça dışarıdan onay alma zorunluluğu çözülür, yalnızlaşır fakat bununla beraber daha özgür hisseder, şundan dolayı artık rol yapmadan konuşabilir, içinden geçen hakikati eğip bükmeden söyleyebilir.

Kitabın geri kalanı, bu maskesizlik halinden konuşan anlatıcının dünyaya tuttuğu aynadır. Cibran, insanoğlunun kibir, tamah, çıkarcılık, ikiyüzlülük, korku, sürüye uyma ve güvenli olanı seçme eğilimini minik hikayeler, ironik görüntüler ve çarpıcı benzetmelerle gösterir.

Bazı parçalarda meczup, dindarlık iddiasıyla meydana getirilen gösterişi ya da doğru adına kurulan minik zulümleri eleştirir, bazılarında dostluk, sevgi ve merhametin bile iyi mi kolayca bir beklentiye, sahiplenmeye yada gurura dönüşebildiğini anlatır.

Tanrı’ya, inanca ve ruhsal arayışa dair metinlerdeyse kati hükümlerden fazlaca bir iç hesaplaşma vardır. İnsan Tanrı’yı kimi zaman uzak, kimi zaman fazlaca yakın hisseder, kimi vakit yakarma eder, kimi vakit sitem eder. Fakat her seferinde aslolan sorun, insanoğlunun kendi içindeki karanlıkla, korkularla ve arzularla yüzleşmesidir.

Meczubun deliliği aslen aklını yitirmekten fazlaca, toplumun ortak yalanlarına katılmayı reddetmektir. Bu yüzden kitap, okura şunu devamlı hissettirir. Düzgüsel dediğimiz şey bir çok vakit rahatlatıcı bir maske, deli dediğimiz şahıs de maskesiz kalmış olduğu için rahatsız edici bir aynadır.

Sonuçta Meczup, tek bir öykü anlatmaktan ziyade, parçalar halinde büyüyen bir fikir ve duygu akışıyla, insanoğlunun kendine karşı dürüst olmasının bedelini (yalnızlık, dışlanma) ve ödülünü (özgürleşme, iç açıklık) aynı anda gösteren, hem lirik hem de taşlayıcı bir kitaptır.

Meczup – Kitap Açıklaması

Lübnan asıllı Amerikalı ozan Halil Cibran’ın adını geniş kitlelere duyuran ilk İngilizce eseri Meczup (1918) beş yıl sonrasında piyasaya çıkan başyapıtı Ermiş’in habercisi olmanın yanısıra varoluşsal bir kopuş ve başlangıç kitabıdır.

Cibran’ın eserlerinde oluşturduğu sanatçı-ermiş figürünün doğduğu Meczup’ta özgürlük ve hakikat uğruna delirmeyi göze almış kişinin dünyası ve hayalhanesi meseller, mecazlar, şiirler ve aforizmalar kanalıyla şahsın kendisi benzer biçimde parçalı halde verilir. Ermiş’te varılan bilgelik Meczup’ta kutsalın tehlikeli çağrısına çekilmekle, toplumdan dışlanmayı göze almakla ve kendi yoluna gitme mücadelesiyle mümkün olmuştur. İşte bu çileden dünyaya gelmiştir dünyayı, yaşamı ve tüm varlıkları kutlayan dolu dolu bir varoluş.

Tüm zamanların en fazlaca okunan şairlerinden Halil Cibran’ın özgürlük, hakikat ve yaratıcılık alegorisi olarak okunabilecek bu eserini Handan Meşhur Haktanır’ın özenli çevirisiyle sunuyoruz.

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!