Şanışer:
Hayat yıkıcı değil kadınlar yıkıcı
Gittiğim yol değil fakat adımlar sıkıcı
Güneş tepede son derece asil bi yaz
Benimse tüm hikayelerim hazin biraz

Mutluluk yakın süreklilik uzak
Zaman yaklaştıkça süreler hep uzar
Sesi doğadan duy sessizliği aylaktan
Her yerde savaş yazan bayaraklar

Antalya’nın tadı yok, sıkılmış olmalı
Kimse önemsemiyor kırılmış olmamı
Karışmış ortamım, yakılmış ormanım
Hainlik üstüne yakışmış olmalı

Nakarat (Şanışer):
Keyfe keder sabaha yanıyorum az
Kanıyorum damla damla
Arıyorum kendimi
Sen kokuyor sayfalarca..

Gel yanıyorum ah
Kanıyorum damla damla
Arıyorum kendimi
Sen kokuyor sayfalarca..

Mehmet Sait Akşak:
Sen varsın, bin kime değişmem
Birikim bu kalbimdeki aşkın, hüzne eş
Aşkı sorgulama, aşkla sadece yüzleş
Üşütme beni kışında, ısıt bu aşkımla birleş

Yine paramparça ettin bu kalbimi
Sen bu kalbin sahibi, sen bu aşkın şahidi
Sen umuda giden bahçem, sen çare derdimin
Sen kuraklığımda yağmurum, sen barkım sen evim

Ser beni! Sereserpe aşkın üstüne
Üstüme aşkından yorgan ört, it en dibe
Batsam da seninleyim çıksam da seninle
Eşin benzerin yok bu kalpte, aşkı sor derdime

Hırkan yanımda yine kokun var üstümde
Doğru da sendin yanlış da hüzün de keder de
Yazım da sendin kışım da ilkim de güzüm de
Sırat da sendin mahşer de ömür de ölüm de!

Nakarat (Şanışer):
Keyfe keder sabaha yanıyorum az
Kanıyorum damla damla
Arıyorum kendimi
Sen kokuyor sayfalarca..

Gel yanıyorum ah
Kanıyorum damla damla
Arıyorum kendimi
Sen kokuyor sayfalarca..