Adım Bela Atakan Şanışer Antalya Günlüğüm İp

sezer yazarken bela da söyler batan her gemimde sessiz hayaller
karabasan hoş gel dertli gecemde adınızı anmak her bir hecemde
belki delirdim hiç şansım yok belki zamana bırakmalıydım
kendi havamda boş bu tripten belki de hiç çıkmamalıydım
sırtım taşımadı onca yükleri herkes vurdu ve hep sürükledi
ben söndürmedim hep körükledim piç gibi suratına hiç tükürmedim
mutlu kalın siz şömine başında ben yine içicem her rıhtımda
köz başıcam yine her satırımda özle belayı her şarkımda
güverte bomboş çalan kemanlar bitişini anlatır söyle kim anlar
yaşadığım onca güzel anılarımı tek mermiyle vurdu günahlar
kalacak bir filikam yokken boş yere kulaç atıp intikam almak
hergün yazıcam bir daha kazıcam kendi odanda bir mahkum olmak

kendi yeniden bir sayfa açsan ben yaşamıma bir defter aldım
kendi ateşine üfle ve söndür ben ateşimle bir dağı yaktım
dönen kelamlar şer ve belayla yapar bir parça dur ve selamla
hakkımı verdim her bir oyunda bir yere taşındım mahşer adında

telefon çalıyor beni arıyor bir dakka durun o beni soruyor
ne zaman düşse beni buluyor ben yüz vermezsem geri kaçıyor
saatimi aldım geriye birazcık benimki yaşam değil bu yaşamcık
pardon küfür etmedim bakmayın suratıma yanlışlarımı çarpmayın
hayatı böldüm iki karedeyken sen ve ben birlikteyken
ayırmak istedi masum şeytan ben korkardım çıktım raydan
sen gezerken o itlerle lay lay düzelir dedim eyvallah hay hay
bu filmin sonu ne oldu bilirmisin bir köşe başında dan dan dan dan
sezer geri kal çok geç kaldı düşüyoruz eli sal
işte ? şahsım böyle bir tribal sana bakan o gözlere bence iyi bak
başta herşey çok güzel cicim ayları moruk sonra çok üzer
kendini avutma bence bok geçer ciğerlerim kavrulur bol keser

kendi yeniden bir sayfa açsan ben yaşamıma bir defter aldım
kendi ateşine üfle ve söndür ben ateşimle bir dağı yaktım
dönen kelamlar şer ve belayla yapar bir parça dur ve selamla
hakkımı verdim her bir oyunda bir yere taşındım mahşer adında