Güneş yaklaşık olarak küre biçiminde ve Dünya’mızdan çok büyük olan ısı ve ışık kaynağıdır. Güneş Dünya’mızdan çok uzakta olduğu için küçük görülür.
Güneş’in çapı, Dünya’nın çapının 100 katına ve Ay’ın çapının 400 katına eşittir.
Günlük hayatta yön tayini yapılırken, Güneş’in doğduğu yön doğu ve battığı yön batı olarak kabul edilir.
Güneş’in sıcaklığı çok fazladır. Bu nedenle Güneş’in yapısında bulunan maddeler gaz halindedir. Bu gazların dörtte üçünden biraz azını hidrojen dörtte birinden biraz azını helyum; diğer kısmını da çeşitli gazlar oluşturur.
Güneş’in yapısındaki hidrojen atomlarının helyuma dönüşmesi sırasında, enerji açığa çıkar. Buna güneş enerjisi denir.
GÜNEŞ SİSTEMİNDEKİ GEZEGENLER
Güneş etrafında dönen büyük gök cisimlerine gezegen denir.
Gezegenler Güneş’in çevresinde elips şeklindeki yörüngeler üzerinde dönerler.
1. Merkür 6. Satürn
2. Venüs 7. Uranüs
3. Dünya 8. Neptün
4. Mars 9. Plüton
5. Jüpiter
Asteroitler: Asteroit kelimesi; yıldıza benzeyen anlamına gelir. Fakat asteoritler yapı olarak gezegenlere benzerler. Asteroitler, Güneşin etrafında Mars ve Jüpiter arasındaki yörüngeleri üzerinde hareket ederler.
Kuyruklu Yıldızlar : Kuyruklu yıldızlar gerçekte değildir. Güneş’ten aldıkları ışığı yansıtırlar. Kuyruklu yıldızlar Güneş’e uzak olan kısımları, gaz bulutundan oluşmuş birer kuyruk şeklindedir. Kuyruğun uzunluğu ve şekli zamanla değişir.
Kuyruklu yıldızlar 3 ana bölümde oluşur.
1. Çekirdek 2. Baş 3. Kuyruk
Meteorlar, Güneş sistemindeki gezegenlerin aralarındaki boşlukta bulunur. Işık yaymazlar.
Bunlardan bazıları, Dünya’ya yakın bir yerden geçerken, çekim etkisiyle Dünya’nın atmosferine girerler.
Atmosfere büyük bir hızla giren meteor, sürtünme sonucu ısınır ve akkor duruma gelerek ısı ve ışık verirler. Atmosferden çıkınca soğuyan meteor dünyadan uzaklaşarak gözden kaybolur.
Dünya atmosferine giren bir meteor, yüksek sıcaklık sebebiyle yanarak parçalanabilir. Yanmayan kısmı ve külleri yeryüzüne düşebilir. Yeryüzüne düşen meteor veya parçalarına göktaşı adı verilir.
