15 Nisan 1912 tarihinde Kuzey Atlantik’de batan Titanik yolcu gemisi kalıntıları 1985’te Amerikan Okyanus Bilimci Robert Ballard tarafından yaklaşık 3,8 kilometre derinlikde bulundu. Bu derinlikte basınç, yaklaşık 400 atm
değerindedir.
Ballard bu ilk keşif gezisi sırasında iki sualtı robotu ANGUS ve ARGO’yu kullandı. Bu araçlar yaklaşık 6.000 m derinlikde çalışabilecek şekilde geliştirilmiş, insansız sualtı robotlarıydı. ARGO çevreyi taramak için kullandığı bir sonar cihazı ve son derece gelişmiş gerçek zamanlı (real time) çalışabilen video kameralarıyla, bu kameralardan elde edilen görüntüleri kontrol merkezine iletecek fiber optik kablolar taşımaktaydı. ANGUS’sa biraz daha eski bir model olup, video kameraları olmamakla birlikte son derece başarılı fotograşama yeteneğine sahipti ve okyanus dibi haritalanması nda çok başarılı oldu.
İkinci araştırma gezisindeyse Ballard, 3 kişilik bir denizaltı olan ALVIN’i (fiekil 2) ve kendi hareket yeteneğine sahip, fotograf ve video çekebilen insansız sualtı aracı JASON JUNIOR’u (fiekil 3) kullandı. JASON, küçük boyutları sayesinde Titanik’in koridor ve kabinlerinde dolaşabiliyordu.
Titanik enkazının keşfi için, sualtı robotu ya da denizaltıyla daha birçok dalış gerçekleştirildi.
Bu denizaltılardan biri olan Fransız Nautile (Nautilus anlamına gelir), mekanik kollara ve hidrolik örnek toplama sepetlerine sahipti. Bu denizaltı, aynı zamanda, bir uzaktan kumandalı mini sualtı robotu olan ROBIN’i taşımaktaydı. Kendi hareket yeteneğine sahip ROBIN, Nautile’ye çektiği video görüntülerini gönderiyordu.
