Bu makalede İsrail’in siyasal rejimi ve uygulamaları politika bilimi içinde yeni bir kavram olan etnosiyonizm ve yayılmacı milliyetçilik açısından incelenmektedir. Politika bilimi literatüründe çoğu zaman liberal demokrasi örneği bağlamında incelenen İsrail siyasal rejimi, bu çalışmada etnik, köktenci ve ırk özelliklerine dayalı kimlik ve Siyonist düşünce akımı çerçevesinde ele alınmaktadır. Çalışmada yayılmacı İsrail milliyetçiliğinin yalnızca toprak egemenliğine dair bir düşünce olduğu değil, bununla beraber Siyonist akımla bütünleşmiş etnik bağlamlı bir ideolojik formasyon olduğu savunulmaktadır. Bu bağlamda Yahudi etnisitesinin ortak ırksal, zümresel, dinsel, dilsel ve kültürel kimliği açısından Arap/Filistinli nüfusa dair ikincil ve dışlayıcı rejimi 1950 senesinde hazırlanan Geri Dönüş Yasası sonrasından itibaren çözümleme edilmektedir. Emek harcama İsrail rejiminin demokratik söylemi ve etnik tahakkümü arasındaki gerilimli ilişkiyi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Etnosiyonizm terimi literatürde daha ilkin başka çalışmalarda kullanılmamış olup, emek verme Etnosiyonizm terimini derinleştirir ve İsrail kapsamında tekrardan yorumlar. Bu bağlamda kurumsal DNA’sına yerleşmiş bir ideolojik yönelim olarak ele alınan bu yeni kavram, “ulus-devlet mi yoksa etno-devlet mi?” sorusuna kuramsal bir yaklaşım sunmaktadır. Çalışmada tarihsel ve betimsel araştırma türü uygulanarak, belgeye dayalı çözümleme yapılacak olup, bu yöntem doğrultusunda ilk olarak “etnisite, siyonizm” kavramlarından özetlemek gerekirse bahsedildikten sonrasında İsrail siyasal rejimi ve rejimin uygulamaları üstünden araştırma yapılacaktır. Bu araştırma 1950 yılı ve sonrasındaki hukuki metinler ve literatür üstünden yapılmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Etnosiyonizm, Etnosiyonist, Siyonizm, İsrail