Gökhan Özen – Duman Gözlüm

Tek tesellim gözlerindi
Bakıp bakıp delirirdim
Bana öyle yakındın ki
Hep benimsin zannederdim

Bırakıp gittin beni
Yanarım için için
Yaralı kuşlar gibi sensiz ben bir hiç’im

Duman gözlüm yaktın beni
Duman ettin acımadın ziyan ettin
Duman gözlüm benim için
Yaşamaktın yaşamayı haram ettin

Gönlümü teslim aldı hüzün
İçimde senden kalan cam kırıkları
Aynada sensiz yüzüm
Sensiz…Hiç kimse dindiremedi bu hıçkırıkları
Bir gece yarısı ansızın pencereden dışarıya bak
Göreceksin köşe başında
Nöbet tutuyor gözlerim
Öyle kolay değildir beni unutmak
Hala hala sokaklarındadır ayak izlerim