Kolera – Ne Bilirsin

(Sagopa Kajmer & Kolera)

KOLERA VERSE

Dik bir yokuş hayat,başında azrailiyle bekleyen
Azrail melekten korkma!O bir emri yerine getiren
terbiyelen ahdini hatırla,kıyametten önce bir
kıyamet kopsa Allah’ım şükür sana,kavuş bana
Her gün korkuyu tanıdığım ilk günüm
Her dün sana yaklaştığım bir bölüm
her hüzün sorularıma bir çözüm
Sana yürüdüm Hak sürüm sürüm
Kalbim saklı kalmış bir cürüm
Ey benim başımı alıp duvarlara vuran gönülüm
Sen her böyle yaptığında bin parçaya bölündüm
düşünmezmi kimse,kim kendini küçük düşürdü?
küçüğüm çünkü kalbim büyüdükçe beden küçüldü
Estir yelleri,hüznün bitsin dertleri
Sen dağıtmazsan gitmez acının küçük fertleri
cümle cümle anlatmakla bitmez sabır halleri
sanma tabiat ana, bunlar Rabbin kızgın selleri
Her gördüğünü hayra yorma,şükret yaz ayında donma
buruk açlık düştü karna,bomboş iş üstünde durma
vurana kadar kaçar turna,harcanmamalı zaman boyna
kara hain girer koyna,söylediğine uyma
Bunu masal mı sandın?
Etkilemez ölüm beni inan hiç
Beni inan hiç omuzumdaki yükleri sal dünya
Yan gönül yan
Kalpten düştü yaşama sevincim inan
Sevincim inan kalpten düştü kıyım yakın artık
Bunu oyun mu sandın?
Hileni ancak kendine yedirirsin sen
Yedirirsin,yedirirsin ye de bitir git artık
Pes ettim mi sandın?
Taarruzumun yönünü sen ne bilirsin?
Sen ne bilirsin sen neyi bildin ki,yönümü bileceksin?

SAGOPA VERSE

Sahte tüfeği kafama dayamış korkmamı bekliyorsun
Düşüncemin geldiği yere git!…Kendine yer kap!…
Burası benim ilim yerim,kendimle ilgili sorunum varsa
Bırak doktorum olan “ben” uğraşayım.
Şeytan yoluna girişleri annem keserdi,giremezdim.
Babam için cennet gerekli,ben hep bunu bildim.
İçimdeki ateşle oynamaktan yanıyor içim.
Ve birgün memleketten 750 km ileri gittim.
Yarın için bir defans taktiği bulmalıyım.
Çok kişiyi öldürdüm,cesetlerinde parmak izim yoktu.
Soğukluk içimi ürpertti,damar kanım dondu.
Bu yeniden başlamasından korktuğum kaçıncı sondu?
Canım yandığında birkaç hafta bağırdım!…
Fırçayı elime aldığımda ilkin anılarımı boyarım.
Gelecek adına hiçbir hayali resme dökemez parmaklarım.
İçimde iyiliklerimin dedikodusunu yapan şeytanlarım.
Zaman akıp gittikçe gözlerim daha çok doluyor.
Vakit gider gelmez,işte bu canımı çok sıkıyor.
Hata ve yanlışlarım çırılçıplak,o kadar utanç vericiki!..
Benim böyle olmamam gerekirdi.

KOLERA VERSE

Bunu masal mı sandın?
Etkilemez ölüm beni inan hiç
Beni inan hiç omuzumdaki yükleri sal dünya
Yan gönül yan
Kalpten düştü yaşama sevincim inan
Sevincim inan kalpten düştü kıyım yakın artık
Bunu oyun mu sandın?
Hileni ancak kendine yedirirsin sen
Yedirirsin,yedirirsin ye de bitir git artık
Pes ettim mi sandın?
Taarruzumun yönünü sen ne bilirsin?
Sen ne bilirsin sen neyi bildin ki,yönümü bileceksin?