Nev – Alev Alev

Umudum içimdeki senden daha büyük
Senin aşkın yangın yeri,
Bense küllerimi çoktan savurdum
Her aklıma estiğinde,kıvılcımların uçuşurken
Senden kalan bu közden alev olup yanılır mı?

Alev alev yanarken,mumlar gibi erirken
Kül olup da savrulurken duydun mu feryadımı?
Duman olup da kapkara uçup giderken sessiz
Alevsiz duman olmaz anladın değil mi?

Umudum içimdeki anılarımdan daha güçlü
Senin aşkın zindan yeri,
Bense gönlümü çoktan salıverdim
Her aklıma geldiğinde şöyle bir düşünürüm de
Gururum içimdeki özleminden daha güçlü

Alev alev yanarken,mumlar gibi erirken
Kül olup da savrulurken duydun mu feryadımı?
Duman olup da kapkara uçup giderken sessiz
Alevsiz duman olmaz anladın değil mi?

Sen aşkına aşıksın ben sadece bahane
Yalnızlıktan korkup da sana hala aşığım deme
Kafesini açıverdim gönül kuşum uçsun diye
Bağışladım hayatımı sana teşekkür bile ettim

Alev alev yanarken,mumlar gibi erirken
Kül olup da savrulurken duydun mu feryadımı?
Duman olup da kapkara uçup giderken sessiz
Alevsiz duman olmaz anladın değil mi?

İçin için yansam da bir daha ben dönmem geri
Bu defa çiğnemem kendimi,senden kalan bu mazi…