Ortaçağ da Cadı Avı

Ortaçağ Avrupa’sının Enkizisyonu sayısız roman ve filme konu olmuştur fakat film ve romanlar ne gösterir ve yazarlarsa, bilinmelidir ki, çok çok eksiktir. Akla gelmez işkenceler, insanların diri diri yakılması, çıldırtılması, mallarına el koyulması, cinsel tecavüzler, Sadizm. Çok dehşet verici, şaşırtıcı ve aynı derecede komik fakat bütün bunlar Satanistler tarafından değil Kilise tarafından ve Tanrı adına, tanrı için yapılmıştır. Hem deŞeytan’a karşı. Şeytan’ın yandaşı olmakla suçlanan insanların sanal suçları ne diye merak mı ediyorsunuz? Bunun cevabı çok kolay. Çünkü cevap zaten engizisyon kayıtlarında var. Bu insanların suçlanma sebepleri şunlardır: Bedenlerinde normal sayılamayan bir ben veya leke olması, bir köydeki ineklerin sütten kesilmesinden sorumlu tutulmaları, Kiliseye muntazaman devam etmediklerinin belirlenmesi. Yaşlı ve/veya çirkin yüzlü olmaları, Özellikle cinsel istek uyandıracak yapı da genç bir kızın veya yaşlı ve çirkin bir kadının ormanda tek başına bulunduğunun iddia edilmesi. Cadı olduğundan şüphe edilen başka birisine sempati ile baktığından şüphe edilmesi. Kırda çiçek toplaması. Bu sonuncu çok komik gelebilir ve birçok kişi bunu uydurma bulabilir fakat bu ciddi bir suçlama olabilirdi. Cadılık ve büyü amaçlı olarak büyüsel güçlere sahip olan bitkileri toplamak. Bir komşu veya uzaktan gören birisi, “Bu kimse ormanda şüpheli, ne olduğu bilinmeyen bitkiler topluyordu.” sözlerini kazayla bile söylemiş olsa o kişi, hele de kadınsa bitmişti. O artık yüyen bir ölü sayılırdı . Suçlamaların listesi saymakla bitmez. En saçma olanlarına bir örnek vererek bu listeyi burada keseyim. Mesela bir kimsenin gece yatmadan önce Ateşi külle örtmesi ve mesela maşayı ocakta unutması, Şeytana yönelik ciddi bir büyü olarak kabul edilebilirdi. Karısından kurtulmak isteyen bir koca rahatlıkla bu ihbarı yapıp, karısının cadı olduğundan şüphelendiğini söyleyebilirdi.