780 bin kilometrekarelik bir yüzölçümüne haiz olan Türkiye, büyük kısmı Asya kıtasında kalan, Avrupa ve Asya kıtaları içinde köprü konumunda bir ülkedir. Konum olarak naturel afetlere çokça maruz kalabilen Türkiye toprakları, başta depremler olmak suretiyle sel, heyelan ve çığ benzer biçimde birçok afetle karşı karşıya kalmıştır. Bu yüksek riskli coğrafya averaj beş yılda bir büyük depremlere, sel, heyelan ve çığ benzer biçimde felaketlere ev sahipliği yapmıştır. Yeri, zamanı ve türü tam olarak tespit edilemeyen afetlere maruz kalan Türkiye, bu tabiat olaylarının peşinden başta fiziki olmak suretiyle, ekonomik ve toplumsal kayıplarıyla afet sonrası oluşan kriz durumunu yönetme ve iyileştirme mevzusunda devamlı bir değişiklik halindedir. Bilhassa afet sonrası oluşan toplumsal kayıplar; fiziki ve ekonomik kayıplara nazaran iyileştirilmesi daha uzun devam eden, daha oldukça emek gerektiren, ülkelerin kriz sonrası daha oldukça enerji harcamasına yol açan kayıplar olarak sınıflandırılabilir. Afet sonrası oluşan toplumsal kayıplar, değişmesi mecburi hale gelmiş, önceki durumun referansı ile yeni duruma uyum sağlamaya yönelik tedbirler ve değişiklik yönetimleri gerektirir. Bu çalışmada Türkiye‟de afet sonrası iyileştirme çalışmalarını Kurt Lewin‟in Üç Aşamalı Değişiklik Modeli bağlamında incelemek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, Üç Aşamalı Değişiklik Modeli ile ilgili emekler incelenmiş ve kuram çevresinde afet sonrası iyileştirme çalışmalarının Kahramanmaraş ve Hatay depremleri çerçevesinde toplumsal bağlamının değerlendirmesi yapılmıştır.
Anahtar Kelimeler : Afet, afet yönetimi, üç aşamalı değişiklik modeli, zelzele, afet sonrası iyileştirme